Suriyelilerin Türkiye’de bir çok alanda çalıştığını kaydeden Sarıkaya, “Anadolu’da da Suriyelilerin çalıştığı tarım alanlarına ve iş yerlerine bakın…Bakalım kaç kişi gitmelerini istiyor?” diye sordu. Ayrıca Sarıkaya, güvenlik güçlerinin provokasyonların arkasındaki karanlık güçlere odaklandığını kaydetti.
İşte Sarıkaya’nın o yazısı:
HAMİD 27 yaşında görünüşü ile kabiliyeti birbirine tezat bir gençti…
Afganistan’da eşini ve iki çocuğunu bırakmış, İran dağlarını aşıp, kendisinin de bilmediği Van bölgesinden bir yerden sınırı kaçak yoldan geçip Ankara’ya kadar gelmişti…
Bir süre kaçak yaşam sürdükten sonra Göç İdaresi Başkanlığı’na gidip kaydını yaptırmıştı…
Hayırsever bir iş adamının Gölbaşı’nda bulunan şantiyesinin hemen yanındaki eve yerleşmişti.
Tarım ve hayvancılıkla ilgili aklınıza gelebilecek her işten anlıyordu…
BUZLU SUYA DÜŞEN ZARARLI
Ağaçtan bir parça yaprak kopardığında veya topraktan bir avuç alıp savurduğunda sorunlarını sıralama yetisine sahipti.
Bir gün yaprağın çok sarı olduğunu belirtip, demir inşaat çubukları istemiş ve ağacın etrafına saplamıştı…
İlaca kaçmadan, klasik yöntemle nelerin yapılması gerektiği konusunda tavsiyeler sıralıyordu…
Bahçe sulama sistemlerinin tamirinde de üzerine yoktu.
Bir gün, sulama sisteminin sorununu çözdükten çeşmenin yanı başındaki ağaca uzun süre baktı.
Ardından bir leğenin içine buz doldurup getirmemi istedi…
Ne yapacağını sorduğumda, “Sen getir; sonrasını görünce anlarsın…” dedi.
İçi buzlu su dolu leğeni ağacın altına bir noktaya bıraktı, birkaç saat sonra içi zararlı böcekle doluydu…
Benzer uygulamayı daha sonra Şef Ebru Baybara Demir’in Mardin’de kurduğu kadın kooperatifinde görevli Suriyeli kadınların da uygulandığını dinlemiştim.
Hamid, bir süre sonra eşini ve çocuklarını da Ankara’ya getirdi…
Yaşam koşulları ve fiyat artışları kalmasına izin vermediğini için memleketine döndü…
AHMED HAMİD’İN HAYALİ
Son dönem, Habertürk TV’de yayınlanan Yolların Hikayesi programım için Anadolu’yu dolaşırken Hamid benzeri çalışkan çok insanla karşılaştım.
Bazıları Afgan, bazıları Suriyeli, bir kısmı da Iraklıydı…
Aydın’da çilek bahçesinde çalışanların neredeyse tamamı Suriyeli işçilerden oluşuyordu.
Çilek bahçesi sahibi Fadime İller de çalışmalarından çok memnundu, bunu da açıktan söylemekten mutluydu…
O çalışanlardan biri olan Ahmed Hamid de bu sözleri duymuş olmanın verdiği mutlulukla, bir gün ülkesine dönüp çilek bahçesi kurmanın hayalini yaşıyordu…
“Burada çalışanların hepsi akrabam, işi öğrendik dönünce biz de bahçe yaparız…” diyerek işi öğrenmiş olmanın gururunu yaşıyordu.
Sadece çilek bahçesindekiler değil, biraz ilerisindeki enginar bahçesindeki toplayıcıların veya dağdaki incir ağaçlarının dibinin açılması işinde çalışanların neredeyse tamamı Suriyeli veya Afganistan’dan gelenlerdi…
TRABZON’DA EN ÇOK ARANAN
Adana’daki karpuz tarlasının çalışanlarının hepsi Suriyeliydi ve bahçe sahibi ile Arapçanın aynı lehçesini konuşuyor olmanın sevinci içinde şakalaşıyorlardı.
Milliyetçiliğini her aşamada öne çıkaran Trabzon yaylalarındaki oteller veya lokantalarda çalışanların ağırlıklı bölümü de Suriyeliydi.
Çünkü gelen Arap misafirlerin dilini en iyi onlar konuşuyordu.
Birçok otel, bungalov, oto kiralama ve dükkan sahibi yana yakıla Suriyeli işçi arıyordu.
Erzincan’daki tulum peyniri üreticisinin yanında çalışan da onlardan biriydi…
Erzurum veya Mersin’de kol gücüyle yapılan işlerde çalışanların başında da onlar vardı…
Ankara’da, İstanbul’daki mobilya üreticilerinin ağırlıklı bölümü de Suriye ve Afganistan’dan gelenleri çalıştırdığı için mobilya sanayi sitelerinin hemen yanı başında Suriyeli mahalleleri oluştu…
KAYSERİ’DEKİ KOL GÜCÜ
Bu önceki akşam olayların yaşandığı Kayseri için de farklı değildi…
Dağın eteklerindeki ağıl ve ahırlardaki hayvanlara bakanların büyük bölümü Afgan veya Suriye kökenlilerden oluşuyordu.
Organize sanayinde kol işi ile çalışanların büyük bölümünü de birçok ilde olduğu gibi Suriyeliler oluşturuyordu.
Zaten onun için bir mahalleye sahip olmuşlardı…
Kayseri’de önceki akşam olayları görünce aklıma ilk olarak çalışan kol gücüyle çalışan bu insanlar geldi…
Kayserililer sohbetlerimizde aynen Aydınlılar, Trabzonlular veya Erzurumlular gibi onlardan memnundu ve iyi iş yaptıklarını düşünüyordu.
Üzerinden bir ay daha geçmeyen sohbetlerimizi anımsayınca Kayseri’deki tanıdığım bildiğim yetkilileri arayıp ne olup bittiğini sordum…
Çok sayıda kişi yakın illerden getirilmiş…
Bazı dernekleri veya sivil toplum örgütlerinin kendilerini toplayıp getirdiğini ileri sürmüş.
İleri sürdükleri sivil toplum örgütlerinden kendilerini getirenlerin isimleri istendiğinde yanıt vermekte zorlanmışlar…
BU KADAR KRİMİNALİ KİM TOPLADI?
İçlerinde en fazla bağıran ve ortalığı velveleye veren, çevredeki otomobillere zarar verdiği için de gözaltına alınan kadın, kardeşinin Suriyelilerle kavgasından dolayı hapis yattığını ileri sürmüş.
Tepkisinin yüksek olmasını da buna bağlamış.
Kardeşinin dosyasına bakılmış, “uyuşturucu kullanmak ve satmaktan hapis yatmakta olduğu” görülmüş.
Çevredeki otomobillerin ve iş yerlerinin camlarını kırdığı için göz altına alınan bir kişinin de benzer şekilde adi suçlardan yığınla dosyası çıkmış…
Uyuşturucu müptelası olduğu ve zorunlu tedavi gördüğü belirlenmiş.
Peki, bu kadar kriminali bir araya kim toplayabilmiş?
Anladığım kadarıyla güvenlik birimleri iki gündür bunun peşinde…
Yakında ortaya çıkar…
VARLIKLARI TÜRKİYE…
Gelelim Suriye tarafına…
O sahada da gezip dolaştığım için biliyorum…
Türk güvenlik güçleri o sahada bir adım geri atsın orada yaşam sürenlerin ağırlıklı bölümü kaçacak yer bulamaz…
Bunu orada yaşayanlar da biliyor…
Ancak son dönem girdikleri yanlış işlerin devamını, Türkiye’ye de zarar veren düzenlerinin sürmesini istedikleri için her adımda aynı yönteme başvuruyor…
Yakın geçmişte Suriye ile birlikte M-5 otobanı ile ilgili karar alındığında İdlib’de benzer yollara başvurdular.
Hiçbir şey ifade etmedi.
Çünkü onlar da Türk güvenlik güçlerinin oradan bir saniye dahi ayrılmasını istemez.
Ayrılması halinde ne gibi işlerin başına geleceğini bilir.
Anadolu’da da Suriyelilerin çalıştığı tarım alanlarına ve iş yerlerine bakın…
Bakalım kaç kişi gitmelerini istiyor?
]]>Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) verilerine göre, Türkiye’deki 65 yaş üstü nüfus son beş yılda yüzde 22,6 artış göstererek 2022’de 8 milyon 451 bin 669 kişiye ulaştı.
Öngörülere göre bu oran, 2030’da yüzde 12,9, 2040’ta yüzde 16,3 ve 2060’ta yüzde 22,6’ya çıkacak. Cinsiyet dağılımı incelendiğinde yaşlı nüfusun yüzde 44,4’ünü erkekler, yüzde 55,6’sını ise kadınlar oluşturuyor. Özellikle Türkiye’nin kuzey ve batı kentlerinde yaşlı nüfus oranı daha yüksek. Global çapta bakıldığında G7 ülkelerinde ileri yaştaki bireylerin iş gücünün dörtte birinden fazlasını oluşturacağı tahmin ediliyor. Bain & Company’nin araştırmasına göre, 2030 yılına kadar 55 yaş üstü çalışanlara 150 milyon işin kaydırılması bekleniyor.
Japonya bu değişimin öncüsü olarak neredeyse iş gücünün yüzde 40’ını 55 yaş üstü çalışanların oluşturduğu bir durumda. Avrupa ve ABD de bu değişimden nasibini alıyor. Her iki bölgede de ileri yaştaki çalışanların oranı yüzde 25 ila yüzde 30 arasında değişiyor. Bu demografik değişim, işletmeler ve toplumlar için yeni zorlukları ve fırsatları beraberinde getiriyor.
ÇOK NESİLLİ POLİTİKALAR
Özellikle ileri yaştaki çalışanların deneyim ve becerileri giderek daha fazla işverenin dikkatini çekiyor. Ancak, bu grup genellikle birçok sektörde göz ardı edilmişti. Artık iş yerlerinin bu yaş grubundaki çalışanları kazanmaya ve elde tutmaya ihtiyacı var. Bu durum, yaşa yönelik önyargıları kırmak ve çok nesilli iş gücünü destekleyecek politikalar geliştirmek için bir fırsat sunuyor.
İleri yaştaki çalışanlar genellikle “ilginç işler” yapma, özerklik ve esneklik gibi motivasyonlarla hareket ediyor. Bu nedenle şirketlerin ileri yaştaki çalışanların motivasyonlarına hitap eden iş deneyimleri tasarlaması ve bu çalışanların güçlü yönlerini saygıyla karşılaması gerekiyor. Mentorluk fırsatları sunulması tecrübelerini başkalarına öğretmelerini sağlayarak hem bireysel hem de kurumsal gelişime katkıda bulunabilir.
DEĞİŞİMDEN HOŞLANIYORLAR
Son dönemde iş dünyasında 50 yaş üstü çalışanların değeri yeniden keşfediliyor. Uluslararası işe alım ve danışmanlık şirketi Michael Page Türkiye Direktörü Fatih Cömert, 50 yaş üstü deneyimli çalışanların zengin bilgi birikimi, uyum yeteneği ve özverileriyle işyerlerine istikrarlı bir katkı sağladığına dikkat çekiyor ve ekliyor; “Avrupa’da binlerce iş arayan çalışanla yaptığımız son anketin verileri, yaşı daha büyük çalışanların yetenek ve deneyimlerinden yararlanabilen şirketlerin nasıl avantajlar sağladığını gösteriyor” diyor.
50 YAŞ ÜSTÜ ÇALIŞAN DAHA AZ MAAŞ ARTIŞI İSTİYOR
Bu yaş grubundaki pek çok çalışan, ortak çalışma masaları konsepti de dahil olmak üzere günümüzün çalışma tarzlarını kolay adapte oluyor. Sadece yüzde 16’lık küçük bir kesim bu fikre sıcak bakmıyor. Yaşı daha büyük olan çalışanların yüzde 44’ü değişimden hoşlanıyor. 50 yaş üstü çalışanlar, diğer yaş gruplarına göre daha az sıklıkta maaş artışı talep etme eğiliminde oluyor. Ücret konusunda daha dengeli ve gerçekçi bir yaklaşım sergiliyorlar.
50 YAŞ ÜSTÜNÜN GÜÇLÜ YÖNLERİ
50 yaş üstü çalışanların yüzde 53’ü kendileri ve aileleri için sağlık hizmetlerine öncelik veriyor. Yüzde 37’si haftada iki gün ve yüzde 28’i ise haftada üç gün çalışma fikrine açık olmaları, esnek çalışma biçimine uyum sağlayabildiklerini gösteriyor. Yaşı daha büyük olan çalışanların yıllar süren deneyimle bilenmiş benzersiz güçlü yönleri ise şöyle sıralanıyor:
İşbirlikçi etkileşimler: Yüzde 68’i bağ kurma arzuları yüksek. Yüz yüze ya da sanal kanallar aracılığıyla, arkadaş canlısı ve işbirlikçi bir atmosfer yaratıyor.
Yönetim kolaylığı: Deneyimleri sayesinde daha sağduyulu kişiler oluyor ve bu da onları yönetmeyi kolaylaştırıyor. Bu kişiler, kariyerlerinde ne istediklerine dair net bir vizyona ve iş yeri dinamikleri konusunda derin bir anlayışa sahipler.
Etki yaratmaya hazırlar: Genellikle daha küçük şirketleri tercih ederek, karar verme süreçlerindeki kolaylığa ve dengeli boyutlardaki bir çalışma ortamının samimiyetine değer veriyorlar. Deneyim ve becerilerini sonuna kadar kullanabilecekleri iş ortamlarında olmak istiyorlar.
Önemli olan şekilcilik değil işin özü: Lüks ofislere veya kapsamlı ekip oluşturma faaliyetlerine duyulan ihtiyaç gibi belirli konularda daha az talepkâr oluyorlar. Bunlar yerine rollerinde şirketin şeffaflığına ve özerkliğine daha fazla değer veriyorlar. Gösterişli avantajlar yerine anlamlı, önemli olan yan hakları tercih etme eğiliminde oluyorlar.
Karşılıklı Mentorlük: Yüzde 56’sı liderlik ve yeni zorluklarla başa çıkma konusunda istekli görünüyor. Liderlik rollerine karşı olan ilgileri, çoğu zaman kendilerinden daha genç olan çalışma arkadaşlarınınkinden de daha fazla ve bu da onları mentorluk ve ekip gelişimi konularında paha biçilmez bir kaynak haline getiriyor.